اختلال رشدی فراگیر اوتیسم Autism Spectrum Disorder (ASD)

اختلال یاد گیری خاص Specific Learning Disorder
آگوست 4, 2019
تراپیست
هر آنچه در مورد یک متخصص روانپزشک باید بدانید
آگوست 13, 2019

اختلال رشدی فراگیر اوتیسم Autism Spectrum Disorder (ASD)

اوتیسم

مهمترین اختلال رشد در کودکان مربوط به بیماری اوتیسم می شود. در این بیماری کودک توانایی پاسخ دهی به دیگران را در 30 ماه اول زندگی ندارد. این مشکل اساسی ترین نشانه این بیماری است. با آنکه کودکان در سنین اولیه زندگی به سختی با دیگران ارتباط بر قرار می کنند، اما در کودکان مبتلا به اوتیسم این مشکل به صورت واضح رویت می شود. عدم علاقه به اجتماع بیرون خانه و به اطرافیان در این کودکان وجود دارد. عدم دلبستگی، عدم ارتباط چشمی با دیگران، هراس در ارتباط با اطرافیان، بیزاری از تماس جسمی با دیگران و عدم محبت آشکار از صفات بارز این اختلال است. همچنین مبتلایان به این بیماری به خوبی نمی توانند به تغییرات اطراف واکنش نشان دهند.

عیب شناسی و معیار های DSM-5:

  • مشکلات تعامل و ارتباطات اجتماعی: اختلال در معاشرت اجتماعی / عاطفی (به عنوان مثال ، عدم توانایی در مکالمه)
  • نقص در مهارت های ارتباطی غیر کلامی (به عنوان مثال ، کاهش تماس چشمی)
  • چالش های بین فردی / رابطه ای (به عنوان مثال عدم علاقه به همسالان)
  • الگوهای محدود ، تکرار در رفتار ، علایق و فعالیتها
  • علایق شدید ، عجیب و غریب (به عنوان مثال: علاقه به اشیای غیر معمولی)
  • تفکرات سفت و سخت و عدم انعطاف پذیری در رفتار
  • رفتار های کلیشه ای و تکراری
  • بیش فعالی
  • ناهنجاری های عملکرد در دوره اولیه رشد شروع می شود.
  • هنگامی که ID و ASD با هم اتفاق می افتند ، ارتباطات اجتماعی بر اساس سطح توسعه کمتر از حد انتظار است.
  • باعث اختلال قابل توجه اجتماعی یا شغلی می شود.
  • ضعف در فهمیدن و به کار بردن زبان
  • گوشه گیری

علائم این بیماری 12 الی 24 ماهگی کودک آغاز می گردد. همچنین شیوع آن در کودکان پسر بسیار بیشتر از کودکان دختر است.

درمان اوتیسم در کودکان و نوجوانان:

ASD یک بیماری مزمن است. پیشبینی درمان آن متغیر است،  پیشرفت آن دربزرگسالان با اختلال در سطح عملکرد فکری و نقص زبان همراه است. اغلب بیماران قادر هستند در بزرگسالی به طور مستقل زندگی و کار کنند. هیچ درمانی برای اوتیسم وجود ندارد ، اما از روش های مختلف درمانی برای کمک به مدیریت علائم و بهبود مهارت های اساسی اجتماعی ، ارتباطی و شناختی استفاده می شود:

  • مداخله زود هنگام
  • آموزش پزشکی
  • رفتار درمانی
  • آموزش روانی
  • داروهای ضد روان پریشی با دوز پایین (به عنوان مثال ، ریزپریدون ، آریپیپرازول) ممکن است به کاهش رفتارهای مخرب ، پرخاشگری و تحریک پذیری کمک کنند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست + 9 =