

آنچه در این مقاله می خوانید:
اختلال خواب در کودکان بیشفعال مسئلهای فراتر از دیر خوابیدن کودک است. کودک مبتلا به اختلال نقص توجه و بیشفعالی (ADHD) ممکن است برای رفتن به تخت مقاومت کند، دیر به خواب برود، در طول شب بیدار شود یا صبح با خستگی و دشواری بیشتری از خواب بیدار شود. از طرف دیگر، خواب ناکافی نیز میتواند توجه، کنترل رفتار، خلق و عملکرد تحصیلی کودک را تحتتأثیر قرار دهد.
در این راهنما از وبسایت دکتر فرامرز ذاکری بهطور اختصاصی رابطه ADHD و خواب، تأثیر داروها، برنامه مناسب قبل از خواب، جایگاه ملاتونین و نشانههایی را بررسی میکنیم که نیاز به ارزیابی پزشکی دارند.
مشکل خواب در کودک مبتلا به ADHD میتواند دلایل مختلفی داشته باشد؛ از دشواری در رعایت روتین و تنظیم فعالیت قبل از خواب گرفته تا اضطراب، استفاده از صفحهنمایش، برخی اختلالات خواب همراه و در بعضی کودکان اثر داروهای محرک. بنابراین قبل از استفاده از هر نوع داروی خواب باید مشخص شود مشکل اصلی کودک دیر به خواب رفتن، بیداریهای شبانه، اختلال تنفسی، سندرم پای بیقرار یا عامل دیگری است.
اختلالات خواب کودکان طیف گستردهای دارند و ممکن است در کودکی که ADHD ندارد نیز دیده شوند. تفاوت این مقاله در این است که تمرکز آن فقط بر مشکلات خواب در کودکانی است که ADHD دارند یا از نظر این اختلال تحت ارزیابی هستند.
اگر به دنبال اطلاعاتی درباره کابوس، وحشت شبانه، خوابگردی، بیخوابی عمومی، اختلال تنفسی هنگام خواب و سایر مشکلات خواب در همه کودکان هستید، مقاله اختلال خواب در کودکان راهنمای جامعتری برای آن موضوع است.

ADHD فقط به بیشفعالی ظاهری محدود نیست. مشکلات توجه، تکانشگری، برنامهریزی و تنظیم رفتار میتوانند اجرای یک برنامه منظم شبانه را دشوار کنند. برای مثال، کودک ممکن است فعالیت خود را متوقف نکند، چند بار از تخت خارج شود یا در برابر تمامشدن بازی و رفتن به اتاق خواب مقاومت نشان دهد.
شرایط همراه نیز اهمیت دارند. اضطراب، اختلالات رفتاری، برخی مشکلات حسی یا یک اختلال خواب مستقل میتوانند خواب را دشوارتر کنند. بنابراین نباید هر بیخوابی در کودک مبتلا به ADHD را مستقیماً به بیشفعالی نسبت داد.
اگر هنوز درباره علائم اصلی، نحوه تشخیص یا تفاوت ADHD با بیقراری طبیعی کودک سؤال دارید، راهنمای اختلال بیشفعالی و نقص توجه در کودکان را مطالعه کنید.
الگوی مشکل خواب در همه کودکان یکسان نیست. بعضی کودکان بیشتر در شروع خواب مشکل دارند و برخی دیگر بعد از خوابیدن چند بار بیدار میشوند یا صبح با خستگی شدید روبهرو هستند.
کودک مدت زیادی پس از رفتن به تخت بیدار میماند یا برای شروع خواب به حضور مداوم والد وابسته است.
درخواستهای مکرر، ترک تخت، ادامه بازی یا مخالفت با خاموششدن وسایل الکترونیکی میتواند روتین خواب را طولانی کند.
کودک ممکن است در طول شب بیدار شود و برای بازگشت به خواب با مشکل روبهرو باشد.
دیر خوابیدن یا خواب ناکافی ممکن است صبحها با سخت بیدارشدن، بدخلقی یا تأخیر در آمادهشدن همراه باشد.
خواب ناکافی شبانه میتواند به خستگی، کاهش تمرکز یا تحریکپذیری بیشتر در طول روز منجر شود.
خرخر، وقفه تنفسی، حرکات مکرر پا یا خواب بسیار آشفته باید جداگانه بررسی شوند و نباید صرفاً به ADHD نسبت داده شوند.
وجود ADHD میتواند اجرای روتین خواب را دشوارتر کند؛ از سوی دیگر، خواب ناکافی نیز ممکن است بیتوجهی، تحریکپذیری، دشواری کنترل رفتار و عملکرد تحصیلی کودک را بدتر کند.
بله، برخی نشانههای خواب ناکافی میتوانند با رفتارهایی که در ADHD نیز دیده میشوند همپوشانی داشته باشند. این موضوع یکی از دلایلی است که بررسی الگوی خواب در ارزیابی کودک اهمیت دارد.
| نشانه | ممکن است در ADHD دیده شود | ممکن است با خواب ناکافی تشدید شود |
|---|---|---|
| بیتوجهی | بله | بله |
| تحریکپذیری | ممکن است | شایع است |
| افت عملکرد تحصیلی | ممکن است رخ دهد | ممکن است رخ دهد |
| خستگی صبحگاهی | جزء معیار اصلی ADHD نیست | میتواند نشانه خواب ناکافی باشد |
| خوابآلودگی روزانه | بهتنهایی معیار ADHD نیست | نیازمند بررسی الگوی خواب است |
برخی داروهای محرک که برای ADHD تجویز میشوند ممکن است در بعضی کودکان با دیر به خواب رفتن یا کاهش مدت خواب همراه باشند. بااینحال پاسخ کودکان یکسان نیست و حتی کنترل بهتر علائم ADHD در طول روز ممکن است در برخی کودکان اجرای روتین شبانه را آسانتر کند.
اگر مشکل خواب پس از شروع دارو، تغییر نوع دارو یا تغییر مقدار مصرف ایجاد شده است، والدین نباید خودسرانه دارو را قطع کنند یا زمان و مقدار مصرف را تغییر دهند. بهتر است الگوی خواب ثبت شود و موضوع با پزشک تجویزکننده بررسی شود.
برای آشنایی دقیقتر با یکی از داروهای رایج این حوزه و عوارض احتمالی آن، مطلب عوارض قرص ریتالین را مطالعه کنید.

قبل از بررسی داروهای خواب، ایجاد یک برنامه منظم و قابلپیشبینی اهمیت زیادی دارد. برای کودک مبتلا به ADHD، هرچه مراحل شبانه سادهتر، کوتاهتر و ثابتتر باشند احتمال اجرای آنها بیشتر است.
برخی کودکان مبتلا به ADHD همزمان اضطراب دارند. نگرانی درباره مدرسه، روابط دوستانه، امتحان یا اتفاقات روز بعد میتواند درست هنگام خاموششدن محیط و رفتن به تخت بیشتر احساس شود.
اگر کودک مرتب درباره نگرانیهای خود صحبت میکند، از تنها خوابیدن میترسد یا اضطراب او فقط به زمان خواب محدود نیست، بررسی وضعیت هیجانی اهمیت دارد. در چنین شرایطی مشاوره روانشناسی میتواند بخشی از مسیر ارزیابی باشد.
ملاتونین هورمونی است که در تنظیم چرخه خواب و بیداری نقش دارد. در برخی کودکان مبتلا به ADHD که با وجود رعایت مناسب بهداشت خواب همچنان مشکل پایدار در شروع خواب دارند، پزشک ممکن است استفاده از ملاتونین را بررسی کند.
بااینحال ملاتونین «درمان ADHD» نیست و برای هر کودک دارای مشکل خواب نیز بهطور خودکار مناسب نیست. علت بیخوابی، سایر داروهای مصرفی، سن، شرایط پزشکی و الگوی خواب باید در تصمیمگیری در نظر گرفته شوند.
درباره مقدار، زمان و مدت استفاده از ملاتونین برای کودک باید با پزشک مشورت شود. اگر مشکل خواب با اصلاح روتین حل نمیشود، ابتدا باید علت آن بررسی شود.
نمیتوان برای همه کودکان یک «قرص خواب مناسب» معرفی کرد. داروهای خواب بزرگسالان یا داروهای ایجادکننده خوابآلودگی نباید بدون ارزیابی برای کودک مصرف شوند. انتخاب درمان به علت اصلی مشکل خواب بستگی دارد.
اگر مشکل به داروی ADHD مرتبط باشد، پزشک ممکن است برنامه درمان ADHD را بازبینی کند. اگر اضطراب، سندرم پای بیقرار، اختلال تنفسی یا مشکل دیگری مطرح باشد، درمان باید روی همان علت متمرکز شود. به همین دلیل استفاده از داروی خواب بدون تشخیص علت میتواند مشکل اصلی را پنهان کند.

مدیریت مناسب ADHD میتواند اجرای برنامه روزانه و شبانه را برای بعضی کودکان سادهتر کند، اما درمان ADHD و درمان اختلال خواب دو موضوع کاملاً یکسان نیستند. اگر کودک علاوه بر ADHD یک اختلال خواب مستقل داشته باشد، همان مشکل نیز باید جداگانه بررسی شود.
یکی از خدماتی که در محتوای قبلی این صفحه به آن اشاره شده بود مرکز نوروفیدبک است؛ بااینحال انتخاب هر روش برای ADHD باید بر اساس ارزیابی کودک انجام شود و نوروفیدبک نباید بهعنوان درمان مستقیم همه مشکلات خواب معرفی شود.
اگر مشکل خواب پایدار است یا عملکرد روزانه کودک را مختل کرده، بهتر است علت آن بررسی شود. بعضی علائم اهمیت بیشتری دارند:
برای آشنایی با شرایطی که ارزیابی روانپزشکی کودک اهمیت پیدا میکند، میتوانید راهنمای روانپزشک کودک و نوجوان را نیز مطالعه کنید.
یادداشت چند روزه یا چند هفتهای خواب میتواند به تشخیص الگو کمک کند. لازم نیست گزارش پیچیدهای تهیه کنید؛ اطلاعات اصلی را هر روز ثبت کنید.
| مورد | چه چیزی ثبت کنیم؟ |
|---|---|
| زمان رفتن به تخت | ساعت تقریبی هر شب |
| زمان خوابیدن | حدوداً چند دقیقه پس از رفتن به تخت خوابیده است؟ |
| بیداریهای شبانه | تعداد و مدت تقریبی |
| زمان بیداری صبح | ساعت و میزان دشواری بیدارشدن |
| دارو | نام داروی تجویزشده و زمان مصرف طبق نسخه |
| رفتار روزانه | خستگی، خوابآلودگی، تحریکپذیری یا افت تمرکز |
تغییر ساعت خواب در هر شب
بینظمی، پیشبینی زمان خواب را برای کودک دشوارتر میکند.
دادن موبایل برای آرامشدن
محتوای هیجانانگیز ممکن است فرایند آرامشدن را طولانیتر کند.
تنبیه کودک بهخاطر خوابیدن
فشار و درگیری میتواند زمان خواب را به تجربهای منفی تبدیل کند.
قطع خودسرانه داروی ADHD
هر تغییر دارویی باید با پزشک تجویزکننده بررسی شود.
اگر مشکل خواب بر عملکرد روزانه، رفتار یا تحصیل کودک اثر گذاشته یا پس از شروع درمان ADHD ایجاد شده است، بررسی دقیق علت میتواند مسیر درمان را مشخصتر کند.
علت میتواند ترکیبی از دشواری در رعایت روتین، استفاده از وسایل الکترونیکی، اضطراب، اختلال خواب همراه یا در برخی کودکان اثر دارو باشد. برای انتخاب راهکار ابتدا باید علت احتمالی مشخص شود.
داروهای محرک مانند متیلفنیدات میتوانند در بعضی کودکان با مشکل شروع خواب همراه باشند، اما پاسخ افراد متفاوت است. اگر پس از شروع یا تغییر دارو مشکل خواب ایجاد شده، موضوع باید با پزشک تجویزکننده بررسی شود.
ملاتونین ممکن است در برخی کودکان با مشکل پایدار شروع خواب توسط پزشک بررسی شود، اما برای همه کودکان مناسب نیست. مقدار، زمان و مدت مصرف باید با توجه به شرایط فردی تعیین شود.
خواب ناکافی میتواند برخی رفتارها مانند بیتوجهی، تحریکپذیری و دشواری کنترل رفتار را تشدید کند، اما تشخیص ADHD فقط بر اساس کمخوابی یا یک علامت انجام نمیشود.
بدون بررسی علت نمیتوان داروی خاصی پیشنهاد کرد. استفاده خودسرانه از داروهای خواب یا داروهایی که فقط خوابآلودگی ایجاد میکنند برای کودک مناسب نیست و باید ابتدا مشکل خواب ارزیابی شود.
ادامه مشکل برای مدت قابلتوجه، اختلال عملکرد روزانه، خرخر شدید، وقفه تنفسی، خوابآلودگی غیرمعمول، حرکات آزاردهنده پا یا تغییر واضح خواب بعد از دارو از مواردی هستند که ارزیابی را مهمتر میکنند.
کودکان مبتلا به ADHD ممکن است بیشتر با دیر به خواب رفتن، مقاومت در برابر روتین شبانه، بیداری شبانه یا خواب ناکافی روبهرو شوند. در مقابل، کمبود خواب نیز میتواند توجه، رفتار، خلق و یادگیری کودک را تحتتأثیر قرار دهد.
اولین اقدام، شناخت نوع مشکل و ایجاد روتین منظم خواب است. اگر کودک داروی ADHD مصرف میکند، اثر احتمالی دارو باید با پزشک بررسی شود و تغییر مصرف نباید خودسرانه انجام گیرد. ملاتونین یا سایر مداخلات نیز فقط بعد از بررسی شرایط کودک معنا پیدا میکنند.
در صورت وجود خرخر، مشکلات تنفسی هنگام خواب، خوابآلودگی شدید روزانه، حرکات آزاردهنده پا یا ادامه مشکل با وجود اصلاح عادات خواب، ارزیابی تخصصی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
توجه:
این محتوا برای افزایش آگاهی والدین تهیه شده است و جایگزین ارزیابی پزشکی، تشخیص ADHD، بررسی اختلال خواب یا تصمیمگیری درباره مصرف و تغییر دارو نیست.